Muzeum Seklerskie w Miercurea Ciuc

Despre acest obiectiv

## Historia i rozwój Muzeum Seklerskie w Miercurea Ciuc swoje korzenie ma w inicjatywie kulturalnej lokalnej społeczności, która została zrealizowana 9 stycznia 1876 roku wraz z założeniem Stowarzyszenia Muzeum Seklerskiego w Ciuc. Mimo początkowego entuzjazmu, brak wsparcia instytucjonalnego opóźnił realizację projektu. Dopiero w 1930 roku zorganizowano pierwszą wystawę muzealną, prezentującą około 140 obiektów z różnych dziedzin: sztuki plastycznej, etnografii oraz przedmiotów kościelnych. Mimo to, muzeum nie zostało oficjalnie zarejestrowane, a jego działalność została przerwana w 1937 roku, a zbiory przeniesiono do sal Gimnazjum Rzymskokatolickiego. Odrodzenie instytucji nastąpiło w 1946 roku pod kierownictwem malarza i nauczyciela Dénesa Kovácsa, a w 1950 roku muzeum zostało oficjalnie zarejestrowane. W 1968 roku stało się Muzeum Okręgowym Harghita, integrując również inne zbiory z regionu, aby w 1994 roku odzyskać swoją pierwotną nazwę, odzwierciedlającą tożsamość Seklerów z Ciuc. ## Dziedzictwo i zbiory Muzeum gromadzi imponujące dziedzictwo, obejmujące ponad 85 535 reliktów archeologicznych, 8 675 obiektów etnograficznych oraz 6 758 woluminów z biblioteki Klasztoru Franciszkanów. Kolekcja zawiera również 809 rękopisów, 2 096 eksponatów numizmatycznych, 126 starych broni oraz cenną selekcję minerałów i wód mineralnych. Szczególne miejsce zajmuje 6 271 dzieł artysty Nagya Imrego, jedna z najważniejszych kolekcji sztuki plastycznej w regionie. Sekcja na wolnym powietrzu uzupełnia ofertę muzeum o tradycyjne elementy: sześć wiejskich domów, studnię, spichlerz, 16 seklerskich bram oraz fragment bramy, odtwarzając atmosferę dawnej seklerskiej wsi. ## Przewodnik po zwiedzaniu Muzeum Seklerskie w Miercurea Ciuc znajduje się na Placu Zamkowym 2, w centrum miasta Miercurea Ciuc. Godziny otwarcia są dostosowane do sezonu, a wstęp jest płatny. Wystawy stałe i czasowe oferują wgląd w historię, kulturę i tradycje Seklerów, a sekcja na wolnym powietrzu pozwala na eksplorację tradycyjnej architektury w autentycznej scenerii. Odwiedzający mogą odkryć zarówno zbiory sztuki i etnografii, jak i eksponaty archeologiczne oraz numizmatyczne, w przestrzeni łączącej lokalne dziedzictwo z historią regionu.