Il-Monasteru ta' Horezu (Hurezi)

Introduzzjoni captivating u Valur universali

F'qalb l-Oltenia, fejn il-Muntanji Căpățânii jtellgħu l-qċaċet tagħhom lejn is-sema u fejn is-silenzju ta' wied wiesa' jiġi mfixkel biss mill-għana tal-ħuhureż — dawk il-bufnett bil-lejl li l-għajta tagħhom tat l-isem lil-post — jitla' wieħed mill-aktar kisbiet brillanti tal-arti Ewropea tal-aħħar tas-seklu 17: Il-Monasteru ta' Hurezi, magħruf ukoll bħala l-Monasteru ta' Horezu. Jinsab fil-villaġġ ta' Romanii de Jos, ftit kilometri biss lejn it-tramuntana tal-belt ta' Horezu u madwar ħamsin kilometru lejn il-punent ta' Râmnicu Vâlcea, fit-triq nazzjonali DN 67 li tgħaqqad Râmnicu Vâlcea ma' Târgu Jiu, din il-fundazzjoni jirrappreżenta mhux biss l-aktar kisba kbira tal-ħakkiem martiri Constantin Brâncoveanu, iżda wkoll monument uniku fil-wirt kulturali dinji, imniżżel fl-1993 fil-Lista prestiġjuża tal-Wirt Dinji tal-UNESCO.

Għall-vjaġġatur Ewropew li jgħaddi għall-ewwel darba mill-bieb kbir tal-injam, imċekkes bil-ħadid u miżmum fil-forma oriġinali tiegħu mis-seklu 17, l-esperjenza hija kbira. Quddiem l-għajnejn jinfetaħ ensemble arkitettoniku ta' koerenza u eleganza eċċezzjonali, li jgħaqqad it-tradizzjoni Biżantina millenarja mar-raffinatezza tar-Rinaxximent Taljan u mal-exuberanza dekorattiva tal-Barokk, f'sinteżi li l-istorjani tal-arti sejħulha b'mod ġust "ir-Rinaxximent Valakk" jew "ir-Rinaxximent Rumen". L-UNESCO, bl-inskrizzjoni ta' dan il-monument fl-1993, irrikonoxxiet uffiċjalment dak li l-vjaġġaturi u l-eruditi Ewropej kienu jafu għal sekli sħaħ: Il-Monasteru ta' Hurezi huwa kapulavur tal-ħolqien uman, notevoli għall-purità u l-bilanċ tal-arkitettura tiegħu, għall-għana tad-dettalji skolpiti, għat-trattament tal-kompożizzjonijiet reliġjużi, għall-pitturi votivi u għall-opri tal-dekor pittoriku.

Il-valur universali ta' dan il-post madankollu ma jispiċċax fid-dimensjoni artistika tiegħu. Il-Monasteru ta' Hurezi huwa xhud ħaj tal-epoka meta l-Ewropa tax-Xlokk kienet art ta' konfront bejn l-imperi l-kbar — Ottoman, Habsburgiku u Russu — u meta ħakkiem Valakk, Constantin Brâncoveanu, irnexxielu, permezz tad-diplomazija u l-kultura, li jittrasforma provinċja vassalla f'ċentru spiritwali u artistiku ta' firxa Ewropea. Hawnhekk twieled l-istil brâncovenesc, l-uniku stil artistiku verament oriġinali tar-Rumanija, li influwenza l-arkitettura, il-pittura u l-iskultura fl-intiera Țara Românească sal-aħħar tal-1800. Hawnhekk kienet taħdem skola tal-pittura li polarizzat il-forzi kollha kreattivi tal-epoka, skola ta' kopjisti li pproduċiet manuskritti ta' eċċezzjoni u librerija umanista unika fl-Ewropa tax-Xlokk fil-bidu tas-seklu 18 — librerija li kellha x-xogħlijiet stampati f'Basel u Pariġi, edizzjonijiet Grieg-Latin minn żmien Lwiġi XIV, u manuskritti li qabbdet it-tradizzjoni Biżantina mal-kurrenti kbar umanisti tal-Ewropa tal-Punent.

Għeruq storiċi u Konnessjonijiet Ewropej maġġuri

Biex nifhmu bis-sħiħ il-kobor tal-Monasteru ta' Hurezi, irridu nidħlu fil-kuntest storiku tal-Ewropa fil-ħin tal-bidla bejn is-sekli 17-18, perjodu mmarkat minn trasformazzjonijiet politiċi, reliġjużi u kulturali profondi. F'dak iż-żmien, Țara Românească — prinċipat Kristjan Ortodoss taħt is-suzeranità tal-Imperu Ottoman — kienet immexxija minn Constantin Brâncoveanu, wieħed mill-aktar diplomatiċi abili tal-epoka tiegħu. Il-ħakma tiegħu, li damet bejn l-1688 u l-1714, irrappreżentat epoka ta' glorja u fjuritura kulturali mingħajr preċedent fl-istorja tar-Rumeni, komparabbli mal-perjodu tad-deheb tar-Rinaxximent Taljan jew mal-epoka Eliżabettjana fl-Ingilterra.

Constantin Brâncoveanu kien raġel tad-dinja, imrabbi fl-ispirtu tal-umaniżmu Ewropew mill-istolnik Constantin Cantacuzino, wieħed mill-aktar karturari kbar tal-epoka, li jagħmel parti minn familja b'għeruq fid-dinastija imperjali Biżantina tal-Cantacuzini. Permezz ta' ommu Stanca, bint il-postelnik Constantin Cantacuzino, il-prinċep żagħżugħ kien imparentat mal-imperaturi tal-Biżanzju, u permezz tal-edukazzjoni tiegħu, mal-qorti kbar Ewropej. Il-korrispondenza tiegħu, ippreservata parzjalment, tiżvela relazzjonijiet diplomatiċi mal-imperaturi ta' Vjenna (Habsburgi), maċ-ċar tar-Russja, mar-re tal-Franċa (Lwiġi XIV), mar-re tal-Polonja, mar-Repubblika Venezjana, mas-Sovran Pontifiċju ta' Ruma, mal-patrijarkati Ortodossi ta' Kostantinopli, Alessandrija, Antjoċja u Ġerusalemm, ma' karturari Griegi u mal-ambaxxaturi tal-poteri l-kbar (Ingliż, Olandiż, Habsburgiku u Venezjan) akkreditati f'Kostantinopli.

Imqiegħda strateġikament fil-fruntiera bejn l-Imperu Ottoman u d-dinja Kristjana tal-Punent, Țara Românească kellha rwol kruċjali fil-politika Ewropea. Brâncoveanu mexxa politika ta' ekwilibriju notevoli bejn il-Porta Ottomana, li kienet titlob tribut u sottomissjoni, u l-poteri Kristjani — speċjalment il-Monarkija Habsburga, li kienet irkuprat l-Ungarija u t-Transilvanja mill-Ottomani, u r-Russja ċarista, li kienet espandenti lejn il-Baħar l-Iswed. Dinja diplomazija sutili, ibbażata fuq netwerk estensiv ta' aġenti u kurjeri, ittrasformat lil Brâncoveanu f'maestru tal-politika barranija, msejjaħ "il-prinċep tad-deheb" (altın bey) għallsomom enormi li kien joffri lill-funzjonarji Ottomani biex jiżgura t-tron tiegħu.

Il-post magħżul għall-fundazzjoni kien proprjetà tal-familja Brâncoveanu, mixtrija minn Constantin fl-1685, tliet snin qabel ma tela' fuq it-tron, meta kellu d-dinjità ta' Mare Spătar. Hemmhekk diġà kien hemm skit b'ħlas ta' San Ġwann Battista, imħares mill-egumen Ioan. Fis-sena tieni tal-ħakma tiegħu, fl-1690, Brâncoveanu qiegħed il-pedament tal-monasteru l-ġdid, kif jgħid l-hrisov tal-fundazzjoni: "Fis-sena tieni tal-ħakma tagħna, qegħedt pedament u bdejt nibni monasteru...". Ix-xogħlijiet saru bejn l-1690 u l-1697, huma sorveljati minn qraba tal-fundatur: l-ewwel Pârvu Cantacuzino, gran stolnik u fl-istess ħin arkitett u pittur ta' knejjes, li miet fl-1691, segwah Cernica Știrbei, eks gran armaș.

Il-ħaddiema li ħolqu din il-kapulavur — Manea, il-vătaf tal-bennejja, Istrate l-injamier u Vucasin Caragea il-ħaġar — huma immortalizzati permezz tal-pittura fil-pridvor tal-knisja kbira, prova tar-rikonoxxenza tal-fundatur lejn l-arti tagħhom. Huma ġew imqanqla mill-ispirtu universalista ta' Brâncoveanu u mix-xewqa tiegħu li joħloq "lavra prinċipiska" li tista' tirrivalja mal-monasteri l-kbar tal-Lvant Kristjan — mal-Munt Athos, mal-Munt Sinai, mal-monasteri ta' Kostantinopli u Ġerusalemm.

Il-karità ta' Brâncoveanu ma kinitx taf truf. Il-flus u d-donazzjonijiet tiegħu nxterdu mal-patrijarkati u l-monasteri kollha Ortodossi tal-Lvant. Fil-Munt Athos, hu ta għajnuna finanzjarja lil disa' minn l-għoxrin monasteru athonit, fosthom il-Lavra l-Kbira. Bena jew irrestawra knejjes fil-Munt Sinai (Santa Katerina, 1700), f'Kostantinopli (San Nikola fil-kwartier ta' Galata, Panaghia, 1697; Panaghia Camariotissa fil-gżira Halki), fil-gżira Proti (It-Tibdil fil-Wiċċ, 1703), f'Trabzon (il-monasteru Sumela), fil-Ġeorġja, fl-Epiru, fil-Libanu. Din l-attività ta' meċeniżmu tpoġġi lil Brâncoveanu fost il-fundaturi l-kbar Kristjani tal-Ewropa tal-Lvant, flimkien maċ-ċars tal-Moska jew ir-rejiet tal-Polonja, iddefenda l-Ortodossija quddiem il-pressjonijiet Ottomani, iżda wkoll l-unjatiżmu Kattoliku u l-protestantiżmu Riformat tat-Transilvanja.

Dak li jagħmel mill-Monasteru ta' Hurezi monument verament Ewropew huwa eżattament din is-sinteżi kulturali li jirrappreżenta. L-istil brâncovenesc, imwieled hemmhekk, huwa pont bejn il-Punent u l-Lvant. L-arkitettura tiegħu tgħaqqad il-prinċipji ordnanti tar-Rinaxximent Taljan — il-proporzjonalità, il-ġeometrija ċara, is-simmetrija — mat-tipiku tal-monasteri l-kbar tal-Munt Athos u mal-influwenzi Venezjani u Ottomani. L-aktar influwenza qawwija li tesaġna t-tradizzjoni post-Biżantina tal-epoka hija eżerċitata mill-hekk imsejjaħ Skola Italo-Kretana, żviluppata fil-Kreta fil-ħin tad-dominazzjoni Venezjana, li ġabet fl-arti Ortodossa elementi tar-Rinaxximent tardiv u tal-Barokk tal-Punent.

Il-pridvor tal-knisja kbira, b'għaxar kolonni tiegħu ta' ġebel skolpit u kapitelli ispirati mill-istil tar-Rinaxximent, ifakkar fil-loġgi tal-palazzi Venezjani tal-Canal Grande — ta' Ca' d'Oro jew tal-palazzi mal-baħar tal-laguna — filwaqt li d-dekorazzjoni b'arkati trilobati u motivi veġetali mħabbra tixhed influwenzi Ottomani u Persjani. Il-pittura murali, magħmula bejn l-1692 u l-1694 mill-mexxej Grieg Constantinos — fundatur tal-iskola famuża tal-pittura ta' Hurezi — flimkien ma' Ioan, Andrei, Stan, Neagoe u Ioachim, tippreżenta fużjoni unika bejn it-tradizzjoni ikonografika Biżantina u l-estetika tar-Rinaxximent Taljan, b'karattri liebsin ħwejjeż ispirati mill-arti Kretana, imsaħħa b'ornamenti veġetali ta' influwenza Barokka tal-Punent.

Din l-iskola tal-pittura ta' Hurezi polarizzat f'ċertu mument il-forzi kollha kreattivi lokali, jagħti ħajja lil kurrent u komunità artistika li fiha krisalizza l-istil brâncovenesc. Minn hemmhekk, il-ħaddiema fformati f'Hurezi marru biex ipittraw il-monasteri Polovragi, Mamu, Surpatele, Cozia, Govora, kif ukoll l-iskits ta' Feldelșoiu u Sărăcinești, ixerrdu fl-Oltenia u l-Muntenia kollha l-lingwaġġ artistiku mwieled f'din il-wied subkarpatiku.

Il-librerija tal-monasteru, miġbura mill-fundatur u mill-karturari li għexu hemm, fil-bidu tas-seklu 18 kienet waħda mill-aktar sinjuri u valuri fl-Ewropa tax-Xlokk. Kienet tinkludi opri klassiċi tal-antikità — l-Odissea ta' Omeru (stampata f'Basel fl-1541), it-Traġedji ta' Ewripide (Basel, 1551), Novellae miżjuda minn Ġustinjan I l-Kbir mal-Kodiċi tiegħu (Pariġi, 1568) —, xogħlijiet tal-istorjani Biżantini (Anna Comnena, Laonic Chalcocondil, Ioan Zonaras, Constantin Manasses), edizzjonijiet Grieg-Latin mill-kollezzjoni ta' Du Cange stampati taħt Lwiġi XIV, kif ukoll 38 manuskritt u 393 ktieb stampat f'lingwi differenti, miġbura mill-għalliem Gr. A. Tocilescu fl-1885 għall-Mużew Nazzjonali. Fosthom kien hemm ukoll il-kalendarji famużi ta' Brâncoveanu tas-snin 1693, 1695, 1701 u 1703, kif ukoll pomelnik sabiħ. Inskrizzjoni mill-1708, 'il fuq mill-bieb tal-bini tal-librerija, tgħid: "Librerija ta' ikel mixtieq tal-għanima, din id-dar tal-kotba tistieden għal għana għaqlija". Din il-librerija kienet unika fl-Ewropa tax-Xlokk fil-bidu tas-seklu 18, ċentru veru ta' umaniżmu li qabbad it-tradizzjoni Biżantina mal-kurrenti kbar intellettwali tal-Ewropa tal-Punent.

Ma l-aħħar nett, trid tinnota l-kontribut artistiku tal-Punent dirett: il-portrett ta' Brâncoveanu magħmul mill-Venezjan Alessandro dalla Via, attiv f'Veneżja, jirrappreżenta lill-ħakkiem fil-poża tipika tal-monarki tal-epoka Barokka bikrija, b'elementi orjentali fil-ħwejjeż — prova tal-interess li l-qorti Ewropej kienu juru lejn dan il-prinċep Valakk. Barra minn hekk, Brâncoveanu kellu kuntatti ma' bosta artisti u intellettwali Ewropej, u fil-qorti tiegħu f'Bukarest u f'Hurezi ħadmu ħaddiema miġjuba mill-Italja, il-Greċja u l-Pajjiżi Rumeni.

Kapulavur arkitettoniku u Wirt artistiku

Il-kumpless monastiku ta' Hurezi jestendi fuq superfiċe ta' madwar tliet ettari u jirrappreżenta l-aktar ensemble kbir ta' arkitettura medjevali ppreservat fi Țara Românească, uniku mhux biss fl-arkitettura Rumena, iżda wkoll f'dik tal-Lvant tal-Ewropa. L-ensemble jinkludi diversi komponenti, kull wieħed b'valur artistiku eċċezzjonali, imqiegħda f'kunċezzjoni arkitettonika unitarja li tifforma kważi salib — il-knisja kbira fin-nofs, u l-postijiet l-oħra tal-kult fl-erba' naħat.

Il-knisja kbira, b'ħlas tas-Santi Imperaturi Kostantin u Elena — iċċelebrat fil-21 ta' Mejju, l-għażla tal-ħlas marbuta mill-qrib mal-isem tal-fundatur —, inbniet bejn l-1690 u l-1693 fuq pjan trilobat, tiżviluppa l-mudell tal-Knisja episkopali ta' Curtea de Argeș fis-sens ta' forom iktar elansati. It-tqaddis sar fit-8 ta' Settembru 1693, fil-preżenza tal-mitropolit Teodosie. Il-knisja għandha tul ta' 32 metru u għoli ta' 14-il metru, b'żewġ torrijiet poligonali għoljin — wieħed fuq in-naos u wieħed fuq il-pronaos. L-element speċifiku u ineditu huwa l-pridvor miftuħ, sostnut minn għaxar kolonni ta' ġebel qosra, b'kapitelli Korintji ispirati mill-istil tar-Rinaxximent, magħquda f'arkati marbuta b'ħbula ta' injam. Fuq l-arkati hemm volta komposta minn tliet kalotti sferiċi, u 'l fuq mill-entrat titla' t-torri tal-qniepen, li jospita erba' qniepen storiċi, b'piżijiet bejn 300 u 1000 kilogramm, tlieta minnhom iġorru l-isem tal-voivod iniskritt.

Il-faċċati tal-knisja huma dekorati b'ċenari superposti, mifruqa minn brazz sinjur, u twieqi mżejna bil-motiv tal-ħabel mħabbat. L-ankadrament tal-bieb tad-dħul huwa minn irħam skolpit, u l-pisanija fiha l-arma ta' Țara Românească u dik tal-familja Cantacuzino. L-intern tal-knisja jospita ensemble valurjuż ta' pittura murali magħmul bejn l-1692 u l-1694, kkunsidrat wieħed mill-aktar ensembles importanti ta' freska post-Biżantina fl-Ewropa tax-Xlokk. Il-pittura tinkludi xeni mill-Testment il-Qadim u l-Ġdid, sinodi ekumeniċi, qaddisin u, b'mod notevoli, pitturi votivi li jirrappreżentaw lill-fundatur Constantin Brâncoveanu u l-familja kollha tiegħu — fuq il-ħajt tal-Lvant tat-tinda, il-bojars Brâncoveni fuq il-ħajt tal-Punent fuq ix-xellug, u l-bojars Cantacuzini fuq il-ħajt tal-Punent fuq ix-xellug. Il-gallerija unika ta' dawn il-portretti votivi tippreżenta nies b'orizzont politiku wiesa' u karturari, minn Șerban Voievod u Constantin Cantacuzino Stolnicul, sal-aħħar ta' Constantin Brâncoveanu u t-tfal tiegħu li huma eruditi.

Fis-sena tal-knisja hemm l-ikonostas inestimabbli skolpit fl-injam tal-żnuber u indurat bl-orb, biċċa ta' valur in paragunabbli minħabba li nżammu l-ikoni oriġinali minn żmien il-fundatur. Il-katapetasma monumentali, magħmul fl-1694, hija donazzjoni tad-Donna Maria Brâncoveanu, il-mara tal-ħakkiem. Maġenb l-ikonostas, jispikka s-siġġu prinċipisk (it-tron) sabiħ skolpit fl-injam, iġorr l-arma tal-Cantacuzini, l-istalli u polikandru sinjur, kollha minn żmien il-fundatur. Il-kandili tal-fidda — li minnhom wieħed ġie minn Venezja, u ieħor minn Vjenna — huma wkoll donazzjonijiet tad-Donna Maria, kull dirgħ iġorr ou ta' struċ. Fil-knisja hemm ukoll kaxxa magħmula mill-fidda u ġawhar prezzjuż b'moxxte tal-qaddisin — San Pantaleimon, l-Appostlu Sant'Andrija, San Prokopju, Santa Merunia — miġjuba mill-ħakkiem innifsu jew minn Filip Diaconu.

Il-knisja kellha tkun il-nekropoli tal-familja Brâncoveanu u tan-nisel tagħha. Fil-pronaos hemm qabar impressjonanti, magħmul minn irħam u miksur b'ċangatura skolpita, ippreparat għall-ħakkiem voivod, iżda li qatt ma wettaq il-għan tiegħu — Brâncoveanu ndifen bil-moħbi fil-Knisja ta' San Ġorġ f'Bukarest (u parti mill-moxxte tiegħu ġiet dibda f'Hurezi fl-2014, fl-okkażjoni tat-tlest mitt sena mill-martirju). L-ewwel stareċ tal-monasteru, l-arċimandrit Ioan, huwa midfun fil-knisja prinċipali.

Il-bolniċa (il-knisja tal-isptar), imwaqqfa mid-Donna Maria fl-1696 u lesta fl-1699, ġiet miżbugħa mill-ħaddiema Rumeni Preda Nicolae u Ianache. Għandha pjan rettangolari sempliċi, b'absida tal-altar poligonali u turrija wkoll poligonali fuq bażi kubika. Fuq in-naħa tal-Punent hemm pridvor miftuħ sostnut minn kolonni ta' ġebel, u l-pittura bil-freska, magħmula minn Preda u Marin fl-1696-1697, hija ppreservata f'kondizzjonijiet ottimali. Mit-tema ikonografika ma jonqosux is-Santi Imperaturi Kostantin u ommu Elena, kif ukoll rappreżentazzjonijiet tal-familja Brâncoveanu.

L-iskit tas-Santi Appostli, li jinsab madwar 50 metru lejn it-tramuntana tal-knisja kbira, twaqqaf fl-1698 mill-istareċ il-kbir Ioan Arċimandrit u miżbugħ minn Iosif u Ioan fl-1700. L-iskit ta' San Stiefnu, mibni fl-1703 wara l-isem tal-iben il-kbir tal-ħakkiem, ġie miżbugħ minn Ianache, Istrate u Harinte. Il-parakliż, li jinsab fin-nofs tan-naħa tal-Punent u mibni fl-1697, huwa kkunsidrat wieħed mill-aktar monumenti rappreżentattivi tal-epoka brâncovena, b'pittura bil-freska notevoli magħmula mill-ħaddiema Preda u Marin.

Ornament arkitettoniku partikolari, uniku fil-monasteri Rumeni kollha, huwa l-Foișor ta' Dionisie Bălăcescu, mibni bejn l-1725 u l-1753 mill-egumen Dionisie Bălăcescu, stareċ kapaċi u fundatur veru, iħobb l-arti. Magħmul mill-ħaġar Iosif, il-foișor jinsab fuq in-naħa tal-Punent taċ-ċelloli, lejn l-estremità tan-Nofsinhar, u huwa dekorat b'kolonni u balustradi skolpiti fil-ġebel, sinjurament ornamentati b'motivi veġetali — dentelliera veru fil-ġebel, li fiha huma inkorporati l-armi eraldiċi. Risolt volumetrikament u skolpikament fl-ispirtu Barokk, il-foișor sar mudell li jillustra l-arti u l-arkitettura post-brâncovena.

Fil-kmamar prinċipali antiki — li jinsabu fuq in-naħa tan-Nofsinhar, fl-ewwel sular, komposti minn swali sabiħ imbolta b'kalotti sferiċi fuq arkati twal, sostnuti minn kolonni monumentali ta' ġebel b'kapitelli u bażijiet skolpiti — illum hija esposta kollezzjoni mużewali ta' eċċezzjoni. Il-Mużew Ekkleżjastiku tal-Monasteru ta' Hurezi, irranġat fi tliet swali, jospita ikoni qodma miżbugħa fuq injam, kotba rari, kandili tal-fidda, tessuti liturġiċi, ricami u oġġetti oħra tal-kult, il-biċċa l-kbira thereof minn sekli 16-19. Fost il-biċċiet eċċezzjonali hemm epitrafju magħmul fl-atelier tar-rikam ta' Hurezi, dekorat b'sitt reġistri li jirrappreżentaw lil Deisis u l-Madonna fuq it-tron, l-Appostli Pietru u Pawlu flimkien mal-Santi Imperaturi Kostantin u Elena, l-ierariki tal-Knisja, l-erba' evanġelisti u qaddisin militari, kif ukoll lil Constantin Brâncoveanu mal-ulied Constantin u Ștefan u mad-Donna Maria mal-ulied Radu u Matei — biċċa somptwuża, sinjurament dekorata b'motivi veġetali u floreali, magħmula b'ħajt tal-fidda indurat u perli.

Leġendi, personalitajiet u mumenti ta' bidla

L-istorja tal-Monasteru ta' Hurezi hija inseparabbli mad-destin traġiku tal-fundatur tiegħu, Constantin Brâncoveanu, li l-ħajja u l-mewt tiegħu mmarkaw profondament il-kuxjenza Ewropea tal-Lvant Kristjan. Skont it-tradizzjoni lokali, l-isem "Hurezi" ġej mill-ħuhureż — għasafar bil-lejl b'rix ikkulurit ħafna — li kienu jkantaw fil-lejl meta l-ħaddiema mħallsa minn Brâncoveanu kienu jaħdmu biex iqajmu l-monasteru. Jitqies li, minħabba l-viġilanza tat-Torok, il-bennejja kellhom jaħdmu iktar bil-lejl, meta kienu jinstema' biss l-għajjat ta' dawn l-għasafar, u s-silenzju tal-post kien imfixkel biss mill-għana tagħhom.

Il-pisanija 'il fuq mill-bieb tal-knisja kbira, ippreservata parzjalment, tesprimi x-xewqa santa tal-fundatur, tislef il-kliem tal-Psalmista: "Ma nidħolx fil-kamra tad-dar tiegħi, ma nitlax fuq is-sodda tal-mistrieħ tiegħi, ma nagħtix somn lil għajnejja u lanqas ir-repos lil għajnejja, sakemm insib post lill-Mulej u kamra lil Alla ta' Ġakobb". Din it-talb, mitkellma minn ħakkiem li kien jaf li d-destin tiegħu ma kienx żgur quddiem is-suspett tal-Ottomani, tikseb dimensjoni profetika.

Id-drama tal-ħajja ta' Brâncoveanu kkonsumat f'Kostantinopli, il-kapitali tal-Imperu Ottoman. F'April 1714, fil-qrib tal-festa tal-Għid — mument b'tagħbija simbolika qawwija — il-ħakkiem ġie mażil (destitwit) u mibgħat lil Kostantinopli flimkien mal-familja kollha tiegħu u mal-kunsillier leali tiegħu, Ianache Văcărescu. Hemmhekk ġie soġġett għall-investigazzjoni, it-tortura u l-umiljazzjoni, li ġie akkużat b'relazzjonijiet sigrieti mal-għedewwa tal-Porta — mal-Habsburgi ta' Vjenna, mar-Russja ċarista, mal-Polonja u ma' Venezja — b'korrispondenza ma' Vjenna u Moska li allegatament kienu jipprovdu informazzjoni dwar l-Ottomani, mix-xiri ta' proprjetajiet u l-bini ta' palazzi barra l-pajjiż, mid-depożitu ta' flus fil-bankijiet ta' Vjenna u Venezja, u anke mill-qtugħ ta' muniti li jġorru l-wiċċ tiegħu.

Fil-15 ta' Awwissu 1714, fil-jum meta sar 60 sena — u li kien jikkoinċidi mal-festa tal-Għors tal-Madonna, protettriċi tal-fundazzjoni tiegħu f'Hurezi — Constantin Brâncoveanu ġie eżegwit permezz tad-dekapità f'Kostantinopli, flimkien ma' erba' uliedu: Constantin (20 sena), Ștefan (18-il sena), Radu (11-il sena) u Matei (3 snin), kif ukoll mal-kunsillier Ianache Văcărescu. Qabel l-eżekuzzjoni, ġiet offruta l-maħfra jekk aċċettaw li jikkonvertu għall-Iżlam — offerta li rrifjutaw b'dinjità, jibqgħu soddi fil-fidi Ortodossa. Il-ġsiedhom tefgħu fil-baħar, u ftit sajjieda leali rnexxielhom iġibu l-ġisem tal-ħakkiem, li ndifen bil-moħbi fil-fundazzjoni tiegħu fil-gżira Halki.

Dan il-martirju ttrasforma l-familja Brâncoveanu f'simbolu tar-reżistenza Kristjana quddiem l-oppressjoni Ottomana, u l-memorja tiegħu baqgħet ħajja fil-kuxjenza Ewropea tal-Lvant Ortodoss. F'Ġunju 1992, il-Knisja Ortodossa Rumena kkanonizzat lil Constantin Brâncoveanu u l-erba' uliedu, flimkien mal-kunsillier Ianache, u stabbilixxiet il-jum tas-16 ta' Awwissu bħala jum ta' ċelebrazzjoni fil-Kalendarju Ortodoss. Fl-2014, fl-okkażjoni tat-tlest mitt sena mill-martirju ta' Kostantinopli, parti mill-moxxte tal-ħakkiem ġiet dibda fil-Monasteru ta' Hurezi, timmarka b'hekk ir-ritorn spiritwali tiegħu lejn il-fundazzjoni li tant ħabb.

Wara l-mewt tal-fundatur, il-monasteru esperjenza perjodi mħawwda. Matul il-gwerra Awstro-Torka tal-1716-1718, imbagħad wara t-terremot tal-1738 u speċjalment matul il-gwerra Russo-Torka tal-1787-1789, meta l-Prinċipati Rumeni ġew ittrasformati f'kamp tal-battalja, l-ensemble ta' Hurezi ġie okkupat minn truppi Ottomani li ttrasformaw il-knisja, il-bolniċa u l-iskits l-oħra f'ħabs u stalla taż-żwiemel. Il-freski oriġinali ġew innewdu bid-duħħan tan-nar imxegħel mis-suldati, jeħtieġu restawri metikolużi wara.

Wara l-1827, meta l-ban il-kbir Grigore Brâncoveanu, in-neputi tal-ħakkiem, beda r-ripaarji meħtieġa, u wara l-estensjonijiet magħmula mill-istareċ Hrisant bejn l-1829 u l-1854, il-monasteru ġie rrestawrat fl-1907-1912 u mill-ġdid fl-1954-1964. Restawr maġġuri sar bejn l-1960 u l-1978, meta l-kmamar prinċipali antiki ġew ittrasformati f'mużew. Fl-1872, il-monasteru għadda mill-obba tal-patrijiet għall-obba tas-sorijiet, u jibqa' llum insedjament monastiku femminili attiv, imħares b'santità mill-komunità ta' sorijiet.

Personalità notevoli kienet l-egumen Dionisie Bălăcescu (1753), li għaliha huwa dovut il-Foișor li jġorr l-ismu — kostruzzjoni unika fl-arkitettura monastika Rumena, eżempju brillanti tal-arti Barokka fil-ġebel. Stareċ ieħor memorabbli kien l-arċimandrit Ioan, l-ewwel egumen tal-monasteru, li kellu parteċipazzjoni diretta fil-kostruzzjoni tal-ensemble u li waqqaf l-iskit tas-Santi Appostli.

Gwida prattika għall-viżita u l-Esperjenza tat-turist tal-lum

Il-Monasteru ta' Hurezi llum huwa insedjament monastiku attiv, obba ta' sorijiet, miftuħ għall-viżitaturi mid-dinja kollha. Għall-vjaġġatur Ewropew li jixtieq jiskopri dan il-monument tal-wirt dinji, l-esperjenza tibda diġà mit-triq nazzjonali DN 67, li tgħaqqad Râmnicu Vâlcea ma' Târgu Jiu. Fil-ħruġ mill-belt ta' Horezu — magħrufa mad-dinja kollha għat-tradizzjoni taċ-ċeramika tagħha, inkluża wkoll fil-wirt immaterjali tal-UNESCO — is-sinjali jwasslu lejn il-villaġġ ta' Romanii de Jos u lejn Triq il-Monasteru. L-aċċess huwa faċli għal kull karozza, u l-parkeġġ huwa disponibbli fiż-żona ta' aċċess, għalkemm fil-weekends, festi u fl-istaġun turistiku jista' jsir iffullar.

Id-dħul fil-qorti tal-monasteru huwa b'xejn, u d-donazzjonijiet volontarji huma milqugħa u jikkontribwixxu għall-manutenzjoni tal-kumpless. Tinħareġ tariffa żgħira għall-fotografija fl-intern (madwar 5 lei). Il-programm ta' żjara huwa ġeneralment kuljum bejn it-8:00-20:00 fis-sajf u t-9:00-17:00 fix-xitwa, u l-programm tal-mużew — li jinsab fil-kmamar prinċipali antiki fuq in-naħa tan-Nofsinhar, fl-ewwel sular — huwa indikattiv bejn id-9:00 u d-19:00, u huwa rrakkomandat li tiċċekkja mal-wasla. Għal informazzjoni addizzjonali, tista' tikkuntattja l-monasteru bit-telefon 0250.860.071 (persuna ta' kuntatt: Is-Sor Ecaterina).

Il-ħin irrakkomandat għal żjara kompluta huwa minimu ta' 60-90 minuta, iżda biex tgawdi bis-sħiħ il-kumpless kollu — il-knisja kbira, il-bolniċa, iż-żewġ iskits, il-parakliż, il-foișor ta' Dionisie u l-mużew — huwa indikat li tassenja bejn siegħa u nofs u żewġ sigħat. Il-viżitaturi huma mitluba jżommu libsa deċenti, adegwata għal post ta' kult Ortodoss attiv, u jirrispettaw ir-regoli tal-fotografija murija fil-post. Il-parteċipazzjoni fis-servizzi reliġjużi — speċjalment fil-Vespri jew fil-Liturġija — toffri esperjenza spiritwali partikolari, li tippermetti li tisma' l-għana Biżantin f'kuntest arkitettoniku tas-seklu 17.

L-esperjenza tal-viżitatur tibda bil-mogħdija taħt il-volta tat-torri tal-qniepen, mill-bieb il-kbir tal-injam imċekkes bil-ħadid, ippreservat fil-forma oriġinali. Fil-qorti ta' ġewwa, mixja bil-mod tiżvela l-koerenza eċċezzjonali tal-ensemble: il-pridvor b'arkati, il-kolonni skolpiti, it-twieqi b'motivi ta' ħabel mħabbat, it-torrijiet poligonali li jitilgħu lejn is-sema. Il-knisja kbira, b'ħlas tas-Santi Imperaturi Kostantin u Elena, timpressjona bil-proporzjonijiet armonjużi tagħha u bil-għana dekorattiv tal-faċċati. Fl-intern, il-freski oriġinali tal-1692-1694 joħolqu atmosfera ta' evlavija profonda, filwaqt li l-ikonostas tal-injam taż-żnuber indurat, is-siġġu prinċipisk bl-arma tal-Cantacuzini u l-kandili tal-fidda — miġjuba minn Venezja u Vjenna — jiżvelaw il-gost raffinat tal-fundatur u l-konnessjonijiet tiegħu mal-ċentri kbar kulturali tal-Ewropa.

Iż-żjara tal-bolniċa, inqas magħrufa iżda daqstantha artistikament valuruża, toffri l-opportunità li tammira l-pittura bil-freska tal-ħaddiema Preda u Marin. L-iskit tas-Santi Appostli u l-iskit ta' San Stiefnu, li jinsabu fil-qrib, ikomplu l-immaġni ta' kumpless monastiku ta' kobor eċċezzjonali. Il-foișor ta' Dionisie, bid-dentelliera tiegħu fil-ġebel u bl-armi eraldiċi inkorporati, hija sorpriża arkitettonika li tgawdi l-għajn ta' kull min iħobb l-arti. Il-mużew, irranġat fi tliet swali fil-kmamar prinċipali antiki, jospita kollezzjonijiet ta' ikoni fuq injam, kotba rari, oġġetti tal-kult u biċċiet ta' rikam liturġiku, il-biċċa l-kbira thereof minn sekli 16-19, li joffru perspettiva fuq il-għana patrimonjali akkumulat matul is-sekli.

Il-festi prinċipali li fihom jiswa li tipparteċipa huma l-ħlas tal-monasteru — 21 ta' Mejju, is-Santi Imperaturi Kostantin u Elena — u l-jum ta' San Constantin Brâncoveanu — 16 ta' Awwissu, meta jiġi ċċelebrat flimkien mal-uliedu u mal-kunsillier Ianache. Barra minn hekk, il-parteċipazzjoni fis-servizz tal-Vespri jew fil-Liturġija toffri l-opportunità li tisma' l-għana Biżantin f'kuntest awtentiku, 'il bogħod mill-agglomerazzjoni turistika.

Il-Monasteru ta' Hurezi jintegra f'triq kulturali eċċezzjonali tal-Oltenia ta' taħt il-Munt. Fil-qrib hemm bosta monasteri u skits oħra ta' valur: Il-Monasteru ta' Cozia, Il-Monasteru ta' Govora, Il-Monasteru ta' Bistrița, Il-Monasteru ta' Arnota, Il-Monasteru ta' Dintr-un Lemn (bl-ewwel knisja tal-injam magħmula mill-ġebel fid-dinja), Il-Monasteru ta' Pătrunsa, Il-Monasteru ta' Polovragi, l-Istazzjon tal-Ilma ta' Băile Olănești u l-Istazzjon tal-Ilma ta' Băile Govora. Il-belt ta' Horezu, bit-tradizzjoni taċ-ċeramika tagħha mniżżla fil-wirt immaterjali tal-UNESCO, toffri l-opportunità li tixtri oġġetti ta' ċeramika tradizzjonali, magħmula minn ħaddiema lokali skont tekniki sekulari.

Għal dawk li jixtiequ jesploraw iktar fil-fond il-konnessjonijiet Ewropej ta' dan il-post, huwa rrakkomandat li żżur il-belt ta' Râmnicu Vâlcea (madwar 50 km lejn il-Lvant), bil-Mużew tal-Istorja tal-Kontea u b'bosta monumenti storiċi oħra, jew il-belt ta' Târgu Jiu, bl-ensemble skolpitur magħmul minn Constantin Brâncuși — ġgant ieħor tal-kultura Rumena li, bħal Brâncoveanu, irnexxielu joħloq pont bejn it-tradizzjoni lokali u l-arti universali.

Il-Monasteru ta' Hurezi jibqa', wara dawn is-sekli kollha, post fejn l-istorja tal-Ewropa — bl-imperi l-kbar tagħha, bir-Rinaxximent tagħha, bil-Barokk tagħha, bid-drama reliġjuża tagħha u bl-aspirazzjonijiet umanistiċi tagħha — tiltaqa' mal-ispiritwalità profonda tal-Lvant Ortodoss. Għall-vjaġġatur Ewropew tal-lum, il-mogħdija mill-bieb ta' dan il-monasteru tfisser li tidħol f'santwarju tal-memorja kulturali komuni, fejn kull ġebla, kull freska, kull ikona u kull ktieb antik jitkellem dwar ċivilizzazzjoni li taf kif tgħaqqad il-fidi mal-ġmiel, it-tradizzjoni mal-innovazzjoni, il-Lvant mal-Punent.