Palazz Irjali

Introduzzjoni captivating u Valur universali

Fuq Triq il-Vittorja, fejn Bukarest jogħla bl-akbar kburija arkitettonika tiegħu, tqum, tiddomina l-pjazza kollha, binja li kienet xhieda ta' kważi żewġ sekli mill-istorja ta' nazzjon u ta' kontinent: il-Palazz Irjali, illum is-sede tal-Mużew Nazzjonali tal-Arti tar-Rumanija. Għall-vjaġġatur Ewropew li jgħaddi minn din l-arterja li qatt kienet imsejħa "Pariż ż-Żgħir", il-palazz mhux biss monument impressjonanti fost oħrajn — huwa palimpsest veru tal-Ewropa nnifisha, ġebla tal-konfini fejn jiltaqgħu, wieħed wara l-ieħor, il-gost Fanarju tas-seklu dsatax, l-ambizzjoni statali ta' dinastija Ġermaniża, l-eleganza Belle Époque Franċiża, id-drama tat-Tieni Gwerra Dinjija, it-traġedja Komunista u, fl-aħħar, it-twelid mill-ġdid demokratiku tas-sena 1989. Li tidħol mill-bieb ta' dan l-edifiċju jfisser, fil-fond, li timxi permezz tal-istorja ta' kif pajjiż periferiku tal-Ewropa tax-Xlokk inbena, b'tenaċità, il-post tiegħu fil-kunċert tan-nazzjonijiet Ewropej.

Il-valur universali tal-Palazz Irjali jirriżiedi eżatt f'din il-kapaċità unika li jkun, min-naħa għall-oħra, konak tal-bojari, qorti prinċipali, reżidenza rjali ta' pajjiż rikonoxxut fil-Kungress ta' Berlin, sede ta' dittatorjat rjali, "Palazz tar-Repubblika" Komunista, teatru tar-Rivoluzzjoni tas-sena 1989 u, fl-aħħar, tempju tal-arti miftuħ lil kulħadd — trasformazzjoni li tirrifletti, fuq skala mnaqqsa, il-metamorfożi kbar li għaddiet minnhom l-Ewropa nnifisha fl-aħħar mitejn sena. Quddiemha tqum l-istatwa ekwestra tar-re Carol I, u fil-viċinat immedjat jleqqu l-Ateneum Rumen, il-Palazz CEC u l-Monasteru Stavropoleos — ensemble li jagħmel minn din il-pjazza (imsejħa mill-ġdid Pjazza tar-Rivoluzzjoni wara l-1989) waħda mill-aktar konċentrazzjonijiet densi ta' wirt Ewropew fl-intiera kapitali. Il-Palazz Irjali, għalhekk, mhux biss mużew fost oħrajn: huwa post fejn l-arti, il-poter u l-memorja tal-Ewropa jiltaqgħu taħt l-istess saqaf.

Għeruq storiċi u Konnessjonijiet Ewropej maġġuri

Minn konak tal-bojari sa qorti prinċipali (1812–1866)

L-istorja tibda fl-epoka Fanarju sħiħa, f'Bukarest li jinsab fit-tarf tal-Punent tiegħu, fuq l-hekk imsejjaħ Pont ta' Mogoșoaia — il-Vjaġġ tal-Vittorja tal-qabel. Bejn l-1812 u l-1815, il-logotet il-kbir u l-bojar illuminat Dinicu Golescu, waħda mill-aktar figuri brillanti tal-elite tal-Muntanja, iqajjem hawnhekk dar somptwuża fl-istil neoklassiku, b'sular u mhux inqas minn 25 kamra — numru impressjonanti għall-Bukarest ta' dawk is-snin. Golescu kien raġel ta' ftuħ Ewropew awtentiku: memorialista tal-vjaġġi tiegħu ("Noti tal-Vjaġġ Tiegħi"), ħu fost protagonist oħra tal-moviment Pașoptist, kien jappartjeni għal dik il-ġenerazzjoni ta' bojari li kienu jħarsu lejn Pariż, Vjenna u San Pietruburgu għall-mudelli tal-modernizzazzjoni. Id-dar tiegħu — "jien nibni għall-futur", kiteb lil missieru — kienet immaġinata bħala salun tal-elites ta' Bukarest, spazju tal-konverżazzjoni illuminista f'dinja li għadha ddominata mit-tradizzjoni Orjentali tal-qorti Fanarji.

Wara l-mewt ta' Dinicu, fl-1830, l-eredi jbigħu d-dar lill-istat (fl-1833), li jinstalla hawnhekk l-amministrazzjoni ċentrali, u fl-1837 il-prinċep Alexandru Dimitrie Ghica jerfa' lilha sa grad ta' Qorti Prinċipali — l-ewwel pass lejn is-sakralizzazzjoni tal-ispazju. Taħt Ghica u s-suċċessuri tiegħu — Gheorghe Bibescu u Barbu Știrbei — id-dar antika tal-bojari tikseb valenzi ta' palazz: is-sala tal-sular tiġi trasformata f'Sala tat-Tron, u d-dekorazzjoni — għamara, drappijiet, oġġetti tal-arti — issegwi l-moda tal-palazzi ż-żgħar Franċiżi, f'djalogu kontinwu mal-qorti l-kbar tal-Ewropa. Ir-rinnovamenti tas-snin 1854–1855, matul id-dominju ta' Știrbei, jikkonsolidaw dan id-destin. Meta, f'Jannar 1859, iż-żewġ prinċipati Rumeni — il-Moldova u l-Valakkja — jingħaqdu taħt is-septru ta' Alexandru Ioan Cuza, id-dar fuq il-Pont ta' Mogoșoaia ssir, naturalment, ir-reżidenza tal-ewwel prinċep tal-istat nazzjonali Rumen. L-Għaqda tas-sena 1859 tidħol kompletament fl-istorja kbira Ewropea tal-epoka: huwa l-istess deċennju meta Garibaldi u Cavour jingħaqdu l-Italja (ir-Renju tal-Italja jiġi pproklamat fl-1861), u li fid-deċennju ta' wara, Bismarck se jirrealizza l-għaqda Ġermaniża. Ir-Rumanija, hekk, kienet qed tħejji, fuq Triq il-Vittorja, l-"epoka tagħha tal-għaqdiet nazzjonali" stess.

Id-dħul fl-Ewropa rjali: Carol I u t-twelid tar-Renju (1866–1914)

Il-mument tat-tidwir jiġi fi Frar 1866, meta koalizzjoni "monstruża" ta' liberali u konservattivi tneħħi lil Cuza, u l-pajjiż — li jinsab fil-periklu tad-disluzzjoni, kif juri wkoll ir-rivalitajiet bejn il-poteri l-kbar ġirien — ifittex prinċep barrani. L-għażla taqa' fuq Karl von Hohenzollern-Sigmaringen, żagħżugħ ta' 26 sena mir-ramu Kattoliku, Żvabjan, tal-qadima dinastija Hohenzollern — l-istess dar minn fejn ġie wkoll il-kandidat għat-tron tal-Ispanja li r-rifjut tiegħu mill-Franza kien wassal, ftit snin qabel, għall-Gwerra Franko-Prussjana tas-sena 1870. Fil-10 ta' Mejju 1866, il-prinċep Carol jidħol Bukarest u jiġi installat eżatt fid-dar antika ta' Dinicu Golescu — Nicolae Golescu, iben il-fundatur, ġeneral u membru tal-Logotenenza Prinċipali, ikun dak li jmexxi ċ-ċerimonja. Min dak il-mument, id-destin tal-palazz jingħaqad ma' dak ta' dinastija li se tiddomina 81 sena u ma' dak tal-ambizzjoni ta' stat li jikkonsolida l-indipendenza tiegħu fir-rigward tal-Imperu Ottoman.

Carol I kien, fil-fond, re arkitett tal-modernizzazzjoni Ewropea tar-Rumanija. Taħt id-dominju tiegħu, id-dar antika ssir żgħira wisq għal renju li qed jiżviluppa: wara l-proklamazzjoni tal-indipendenza (9/21 ta' Mejju 1877) u r-rikonoxximent sħiħ tagħha fil-Kungress ta' Berlin tas-sena 1878 — dak l-"onorat sensar" tal-Ewropa fejn Bismarck, Disraeli, Andrássy u Gorceakov kitbu mill-ġdid il-mappa tal-Balkani, flimkien mal-indipendenza tas-Serbja u tal-Montenegro u l-ħolqien tal-Bulgarija — Carol jirċievi t-titlu ta' Altezz Rjali u, fil-15 ta' Marzu 1881, il-Kostituzzjoni tiġi modifikata biex ir-Rumanija ssir renju. Carol jiġi pproklamat re fil-26 ta' Marzu 1881 u inkuronat fil-10 ta' Mejju 1881, iġorr kuruna mdewba mill-azzar ta' kanjun Tork li nqabad f'Plevna — ġest simboliku li jfakkar il-"Kuruna tal-Ħadid" tar-rejjiet tal-Italja, it-tnejn li huma mwielda min-nar tal-gwerer tal-għaqda nazzjonali. Matul il-Gwerra tal-Indipendenza tas-sena 1877–1878, Carol kien ikkumanda personalment, flimkien mat-Tsar Alessandru II u d-Duka l-Kbir Nikola, it-truppi alleati Russo-Rumeni f'Plevna — episodju li jqiegħed lir-renju ż-żagħżugħ fil-ewwel linja tal-istorja militari Ewropea tal-epoka.

Il-palazz innifsu jittrasforma taħt Carol I f'monument tal-ambizzjoni rjali: bejn l-1882 u l-1885, l-arkitett Franċiz Paul Gottereau — dak li kellu jibni wkoll il-Palazz CEC minn quddiem — iżid il-korp ċentrali bis-Sala tat-Tron u s-swali festivi, u fl-1885 l-arkitett Ċek Karel Líman, famuż għall-kastelli ta' Peleș u Pelișor f'Sinaia, inkuruna l-ensemble bl-ala tat-Tramuntana, "l-ala tal-Ateneum". Fl-1882, il-Palazz Irjali jibbenefika mill-ewwel installazzjoni ta' dawl elettriku f'Bukarest — sinjal tad-dħul deċiżiv tal-pajjiż fil-modernità Ewropea. It-triq quddiemu tiġi msemmija mill-ġdid, fl-istess sena 1878, Triq il-Vittorja, u quddiem il-palazz titla', fl-1939, l-istatwa ekwestra tar-re, l-opra tal-iskultur Kroat Ivan Meštrović — inawgurata fil-Jum Nazzjonali, fil-preżenza tar-re Carol II u ż-żagħżugħ il-Vojvod il-Kbir Mihai. L-istatwa oriġinali kellha tiġi mdewba mill-Komunisti fl-1948, u fl-2010 kellha terġa' titla', skont il-mudell ippreservat mill-familja tal-artist, l-opra tal-iskultur Florin Codre.

Bejn demokrazija, dittatorjat rjali u gwerra (1918–1947)

Wara l-Ewwel Gwerra Dinjija — fejn ir-Rumanija, li daħlet flimkien mal-Alleati fl-1916, ħallset prezz enormi, imma ħarġet bil-provinċji storiċi magħquda f'"Rumanija l-Kbira" — il-palazz jidħol f'fażi ġdida tad-destin tiegħu. Ir-Re Ferdinand I u r-Reġina Maria — Maria ta' Sassonia-Coburg u Gotha, neputija tar-reġina Victoria tal-Gran Brittanja u tat-Tsar Alessandru II tar-Russja, bint id-Duka Alfred ta' Edinburgh — jiġu inkuronati rejjiet tar-Rumanija kollha f'Alba Iulia, fil-15 ta' Ottubru 1922, f'ċerimonja li tqiegħed lill-pajjiż fost l-istati l-ġodda tal-Ewropa riorganizzati mis-sistema ta' Versailles, flimkien mal-Polonja mwieled mill-ġdid, iċ-Ċekoslovakkja u l-Jugoslavja. Ir-Reġina Maria, bil-gost Brittaniku raffinat tagħha u l-passiun għall-arti, issir l-"arkitetta" vera tal-aħħar proġett kbir ta' tisbiħ tal-palazz: wara l-ħruq devastatur fil-lejl tas-7/8 ta' Diċembru 1926, li qered is-sular ta' fuq tal-korp ċentrali (biss l-iskala kbira tal-irħam baqgħet), hija tikkoordina, skont l-indikazzjonijiet tagħha, il-pjanijiet tal-arkitetti N.N. Nenciulescu u Karel Líman, u taħt ibilha, ir-re Carol II, ir-rikostruzzjoni tas-snin 1930–1937 — immexxija mill-arkitetti Arthur Lorentz u N.N. Nenciulescu, bir-Reġina Maria tissorvelja personalment id-dekorazzjoni tal-interni — tagħti lill-palazz il-forma attwali: binja f'forma ta' U, b'korp ċentrali u żewġ alas laterali, żviluppata fuq ħames sulari, madwar qorti tal-unur miftuħa lejn Triq il-Vittorja. Id-dar antika ta' Dinicu Golescu tiġi demolita, u fil-post tagħha titla' l-ala tan-Nofsinhar, iddestinata minn dakinhar biex tospita spazji mużejali.

L-istess perjodu ġġib magħha wkoll id-dell: id-dittatorjat rjali ta' Carol II (1938–1940) jittrasforma l-palazz f'għodda tal-awtoritarjiżmu, f'mument meta l-Ewropa kollha tiżloq lejn reġimi ta' tip faxxist — mill-Italja ta' Mussolini sal-Ġermanja Hitlerjana, minn Spanja ta' Franco sal-Portugall ta' Salazar. Carol II jabdika fis-6 ta' Settembru 1940 favur ibnu, iż-żagħżugħ Mihai I. U fil-25 ta' Awwissu 1944, f'nofs il-gwerra, ir-re Mihai — l-aħħar re ħaj li kellu jmexxi pajjiż fit-Tieni Gwerra Dinjija — jagħti l-kolp ta' stat kontra l-Imxarral Ion Antonescu u jdawwar ir-Rumanija mal-Alleati, f'ġest li jfakkar l-armistiċju Taljan tas-sena 1943 u li se jġiblu, wara l-gwerra, dekorazzjonijiet mill-Istati Uniti u mill-Unjoni Sovjetika fl-istess ħin. Il-vendetta ma ddumx: fil-24 ta' Awwissu 1944, il-Luftwaffe jibbumbardja l-palazz bħala rappresalji — il-binja tibqa' mhux abitabbli, u l-villa ta' wara, "id-Dar il-Ġdida", fejn kienet tgħix effettivament il-familja rjali, tiġi distrutta kompletament. Il-palazz, simbol tar-reżistenza tar-re kontra n-Nażiżmu, hekk isir ukoll vittma tal-gwerra Ewropea.

L-epoka tal-"Palazz tar-Repubblika" u r-Rivoluzzjoni (1948–1989)

Wara t-30 ta' Diċembru 1947 — il-jum tal-abdikazzjoni furzata tar-re Mihai I, maħruġa taħt it-tehdid tal-emissarju Sovjetiku Vîșinski u tal-gvern Komunista Petru Groza, f'xenarju li qed jiġri fl-istess perjodu fil-Polonja, l-Ungerija, iċ-Ċekoslovakkja u l-Bulgarija — il-monarkija tiġi abolita, u r-Rumanija ssir Repubblika Popolari. Il-Palazz Irjali jiġi msemmi mill-ġdid, f'sforz biex titħassar il-memorja, "Palazz tar-Repubblika", u s-swali tar-riċeviment tal-korp ċentrali jiġu attribwiti lill-Kunsill tal-Istat — tip ta' presidenza Komunista. Fl-1948, permezz ta' deċiżjoni tal-Kunsill tal-Ministri, il-palazz jgħaddi fl-amministrazzjoni tal-Ministeru tal-Arti, bil-perspettiva tal-istituzzjoni ta' mużew nazzjonali tal-arti; l-istituzzjoni tinħoloq fl-1948 u tiftaħ lill-pubbliku fl-1950, bil-Gallerija Nazzjonali, segwita fl-1951 mill-Gallerija tal-Arti Ewropea. It-trasformazzjoni ta' reżidenza rjali f'mużew pubbliku tinsab f'tradizzjoni Ewropea antika — l-istess li permezz tagħha l-kollezzjonijiet imperjali tal-Habsburgi saru l-Kunsthistorisches Museum ta' Vjenna, dawk tar-Romanov l-Ermitaġġ ta' San Pietruburgu, u dawk tal-Borboni u tal-papa — il-Louvre u l-Prado. Wara l-palazz titla', bejn l-1959 u l-1960, is-Sala tal-Palazz, is-sala kbira tal-kungressi tar-reġim Komunista — binja distinta, li l-vjaġġatur m'għandux jikkonfondiha mal-palazz proprju.

Għal erba' deċennji, il-palazz jibqa' ħaj bħala dekor paradussali: mużew tal-arti f'ala waħda, sede tal-poter Komunista fl-oħra. Quddiemu, fit-8 ta' Novembru 1945, issir id-dimostrazzjoni famuża tal-istudenti fil-jum tal-isem tar-re Mihai — wieħed mill-ewwel sinjali tar-reżistenza kontra l-Komuniżmu. U minn quddiem, fil-binja tal-Kumitat Ċentrali tal-PCR, jitħejja l-aħħar att. F'Diċembru 1989, filwaqt li l-Ewropa kollha tassisti għall-waqgħa tal-Ħajt ta' Berlin u tar-Rivoluzzjoni tal-Velvet ta' Praga, ir-Rumanija tgħix ir-rivoluzzjoni tagħha stess. Fil-lejl tat-22–23 ta' Diċembru 1989, il-palazz jinqabad fin-nar inkroċjat bejn l-armata u l-unitajiet leali lejn id-dittatorjat: il-binja tiġi avarata f'proporzjoni ta' madwar 80%, aktar minn elf xogħol tal-arti jiġu degradati jew distrutti, u fuq il-ħġieġ tas-Sellum tal-Vojvodi jibqgħu, u jibqgħu llum, l-impronti tal-balal. Il-Pjazza tal-Palazz issir Pjazza tar-Rivoluzzjoni — isem li jdaħħalha fost il-pjazez l-kbar Ewropej tal-ħelsien, flimkien mal-Pjazza Wenceslas ta' Praga jew Gdansk. Fl-1990, permezz ta' deċiżjoni tal-gvern, il-binja kollha tiġi attribwita lill-Mużew Nazzjonali tal-Arti tar-Rumanija, u wara deċennju ta' restawr il-mużew jerġa' jiftaħ gradwalment, mill-2000 'il quddiem.

Kapulavur arkitettoniku u Wirt artistiku

L-Arkitettura: in-neoklassiċizmu Ewropew f'ċavetta rjali

Il-binja li naraw illum — konkluża fl-1937, skont il-pjanijiet tal-arkitett N.N. Nenciulescu, bil-kontribut ta' Arthur Lorentz u bid-dekorazzjoni sorveljata mir-Reġina Maria — hija l-espressjoni ta' viżjoni Ewropea koerenti: palazz neoklassiku f'forma ta' U, b'korp ċentrali monumentali flankejat minn żewġ alas laterali, żviluppat fuq ħames sulari, madwar qorti tal-unur miftuħa lejn Triq il-Vittorja. Il-faċċata, ritmata minn kolonni u pilastri, iżżomm l-ekwilibriju u s-sobrijetà tal-klassiċizmu Franċiz, filwaqt li l-ala tan-Nofsinhar — "l-ala Kretzulescu", mibnija fil-post tad-dar antika Golescu — u l-ala tat-Tramuntana — "l-ala tal-Ateneum", miżjuda diġà fl-1885 minn Karel Líman — jagħtuh dik is-silwett simmetrika, imponnenti, speċifika tar-reżidenzi l-kbar dinastici tal-Ewropa ċentrali u tax-Xlokk: mill-Hofburg Vjenniża sal-Palazz Irjali ta' Madrid, mill-Quirinal sal-Kastell Irjali ta' Praga. Id-dħul prinċipali jwassal f'ħol ottagonali dekorat fl-istil neo-Biżantin — omoġġju għat-tradizzjoni Ortodossa u, aktar b'mod wiesa', għall-wirt Biżantin tal-ispazju Rumen, f'djalogu ma' kapulavuri bħall-Monasteru Stavropoleos, ftit passi 'l bogħod. Minn hemm 'il quddiem, tiżviluppa sekwenza ta' spazji ċerimonjali li jitilgħu, fuq il-vertikali tal-binja, mir-riċeviment sal-apoteożi: il-Ħol Uffiċjali, is-Sellum tal-Vojvodi, is-Sala tat-Tron. Fl-ala tax-xellug, l-ispazji huma ddedikati lill-mużew, flimkien ma' sala tal-mużika — Auditorium — b'madwar 500 post, li tkompli t-tradizzjoni mużikali taż-żona, marbuta mill-qrib mal-Ateneum Rumen minn quddiem, is-santwarju tal-Filarmonika "George Enescu".

L-ispazji storiċi: is-Sala tat-Tron, is-Suffraġju Rjali, is-Sellum tal-Vojvodi

Il-viżitatur tal-lum jista' jgħaddi, fil-programm normali tal-mużew, l-iktar kmamar ċerimonjali importanti tal-eks palazz — spazji rrestawrati b'reqqa għal aktar minn deċennju u miftuħa mill-ġdid lill-pubbliku fl-2013, wara li, f'Mejju 2021, fis-Sala tat-Tron inġieb, wara aktar minn seba' deċennji, it-tron użat mir-rejjiet kollha tar-Rumanija. Is-Sellum tal-Vojvodi — "l-Iskala tal-Unur" tal-palazz — huwa kapulavur fih innifsu: monumentali, mibni mill-irħam ta' Carrara, inkurunat mill-affresk "l-Apoteożi" ta' Arthur Verona, li jirrappreżenta allegorikament l-Għaqda l-Kbira, u minn friż ta' medaljuni f'riliev magħmula mill-iskultur Cornel Medrea, li juru l-vojvodi u r-rejjiet tar-Rumanija. Fuq il-ħġieġ tiegħu wieħed jista' jara wkoll illum l-impronti tal-balal minn Diċembru 1989 — ċikatriċi storika li tħalliet intenzjonalment viżibbli. Fuq, is-Sala tat-Tron hija ddominata mill-arma rjali monumentali, flankeata mill-portretti tar-re Carol I u tar-re Ferdinand I, magħmula fl-1934 mill-pittur Aurel Bordenache. Fil-livell tal-art, is-Suffraġju Rjali jimpressjona bil-plafon kasettat fl-istil Ingliż Robert Adam — impronta tal-gost Brittaniku tar-Reġina Maria, in-neputija tar-reġina Victoria — bil-paviment bil-madmad mill-irħam Franċiz u Belġjan u bil-kamini mill-irħam ta' Rușchița. Dawn il-kmamar mhumiex sempliċement dekorazzjonijiet: huma l-palk fejn intlagħbu l-mumenti tal-apoteożi tal-istat modern Rumen, mill-awdjenzi rjali tas-seklu dsatax saċ-ċerimonji uffiċjali tal-perjodu bejn il-gwerer.

It-Teżawru mużejali: mill-pinakoteka rjali sal-wirt universali

Il-Mużew Nazzjonali tal-Arti tar-Rumanija jospita llum aktar minn 70,000 biċċa, organizzati f'żewġ galleriji permanenti kbar — il-Gallerija Nazzjonali u l-Gallerija tal-Arti Ewropea — li magħhom jiżdiedu kollezzjonijiet ta' arti dekorattiva, arti Orjentali u ta' armi, kif ukoll tliet mużewijiet-satelliti fil-belt: il-Mużew tal-Kollezzjonijiet tal-Arti (fl-eks Palazz Romanit fuq Triq il-Vittorja nru 111), il-Mużew K.H. Zambaccian u l-Mużew Theodor Pallady. In-nuklew tal-Gallerija tal-Arti Ewropea jikkostitwixxi l-kollezzjoni personali tar-re Carol I — b'aktar minn sitt El Greco, Tizjan, Brueghel, Van Dyck u Rembrandt fil-patrimonju — li s-sovran, permezz tal-wirt olografiku tiegħu ta' Frar 1899, ħalla "għal dejjem" lill-Kuruna tar-Rumanija. Illum, fis-swali tal-eks palazz, il-vjaġġatur Ewropew jiltaqa', spalla ma' spalla, ma' kapulavuri ffirmati minn Domenico Veneziano, Antonello da Messina, Jacopo Bassano, Bronzino, Tintoretto — li l-"Bixra t-Tajba" tiegħu hija waħda mill-aktar tilwim prezzjuż tal-gallerija — Luca Giordano, Lucas Cranach il-Qadim, Hans von Aachen, Rubens, Pieter Brueghel il-Qadim u ż-Żgħir, Rembrandt ("Haman jitlob maħfra lil Ester"), tliet tilwim ta' El Greco (fosthom "L-Adorazzjoni tar-Ragħajja", li oriġinarjament ġiet mill-altar prinċipali tal-knisja tal-Kulleġġ tal-Inkarnazzjoni f'Madrid), Van Dyck, imbagħad l-iskola Franċiza minn Poussin, Chardin, Ingres u David sa Monet, Signac, Sisley, Delacroix u Corot, flimkien ma' skultura minn Rodin, Bourdelle, Dalou u Camille Claudel. Kollezzjoni ta' ikoni u pittura Russa mis-sekli XV–XVIII, b'xogħlijiet minn Tropinin, Malyavin u Aivazovski, tlesti l-kwadru ta' Ewropa Nisranija u imperjali. Il-Gallerija Nazzjonali toffri, min-naħa tagħha, l-aktar kollezzjoni wiesgħa ta' arti Rumena fil-pajjiż: il-Gallerija tal-Arti Rumena Antika — madwar 900 biċċa, ikoni, ricami liturġiċi u oġġetti tal-kult mis-sekli XIV–XVIII, li ġejjin mill-Valakkja, il-Moldova u t-Transilvanja, xhieda tal-arti tal-epoka Brâncovene u tal-iskola post-Brâncovene — u l-Gallerija tal-Arti Rumena Moderna, minn Nicolae Grigorescu, Ion Andreescu u Theodor Aman sa Luchian, Brâncuși, Tonitza u Pallady. Il-fond tal-mużew jippreserva wkoll l-impronti tal-ewwel mużew tal-arti ta' Bukarest, stabbilit fl-1836 fl-iskola tal-Monasteru ta' San Sava mill-pittur Carol Wahlstein, kif ukoll id-donazzjonijiet ta' kollezzjonisti kbar bħal Anastasie Simu, Alexandru Saint-Georges jew il-familja Kalinderu. Fil-Mużew Zambaccian, il-viżitatur jista' jammira, minflok, l-Impressjoniżmu u l-Post-Impressjoniżmu Franċiz — Cézanne, Renoir, Sisley, Pissarro, Delacroix, Corot — flimkien ma' Picasso u Matisse, f'djalogu dirett mal-kollezzjonijiet il-kbar ta' Pariż. Miżmuma minn din il-perspettiva, il-Palazz Irjali jidher bħala l-ħolqa Rumena ta' katina Ewropea: il-katina li permezz tagħha l-pinakoteki rjali tal-kontinent — mill-Uffizi sal-Ermitaġġ, mill-Prado sal-Gemäldegalerie ta' Berlin — saru wirt ta' kulħadd.

Leġendi, personalitajiet u mumenti ta' tidwir

Ir-Reġina Maria u "Pariż ż-Żgħir"

Jekk persuna waħda inkarna l-ispirtu Ewropew tal-palazz, dik hija r-Reġina Maria. Neputija tar-reġina Victoria u tat-Tsar Alessandru II, imrabba f'Eastwell Park fl-Ingilterra, Maria ġabet Bukarest mhux biss isem dinastiku Ewropew, imma univers sħiħ ta' gost, sensittività u diplomaċija kulturali. Hija dik li sorveljat personalment id-dekorazzjoni tal-interni rikostruwiti fis-snin 1930, billi għażlet l-istil Adam għas-Suffraġju Rjali u orchestrjat dekor fejn in-neoklassiċizmu, in-neo-Biżantiniżmu u t-tradizzjoni popolari Rumena jintwerew flimkien. Taħt il-patroċinju tagħha u tar-re Ferdinand — inkuronati f'Alba Iulia fl-1922 — Bukarest gawda l-famuża perjodu tiegħu ta' "Pariż ż-Żgħir", u Triq il-Vittorja, bil-Palazz Irjali, l-Ateneum ta' Albert Galleron, il-Palazz CEC ta' Gottereau, il-kafetteriji u l-libreriji tagħha, saret l-assi ta' ċivilizzazzjoni tal-eleganza f'djalogu permanenti ma' Pariż, Vjenna u Londra. Il-leġenda tgħid li r-Reġina Maria xtaqet li kull sala tal-palazz tgħid storja; il-viżitatur tal-lum jista', għadu, iħoss il-preżenza tagħha f'kull dettall tad-dekor.

24 ta' Awwissu 1944: il-bumbardament tal-Luftwaffe

Wieħed mill-aktar episodji dramatiċi tal-istorja tal-palazz jibqa' l-jum tal-24 ta' Awwissu 1944, jumejn wara l-kolp ta' stat tar-Re Mihai kontra r-reġim ta' Antonescu. L-avjazzjoni Ġermaniża, bħala rappresalji għall-bidla tal-armi tar-Rumanija kontra l-alleat antik, tibbumbardja ċ-ċentru ta' Bukarest, u l-palazz — simbol tad-deċiżjoni tar-re li jsalva l-pajjiż mid-diżastru Nażista — jiġi milqut serjament. Il-binja ssir mhux abitabbli, u "id-Dar il-Ġdida" ta' wara, ir-residenza effettiva tal-familja rjali, tiġi distrutta kompletament. Ir-re Mihai, li kellu jsir l-aħħar re tar-Rumanija u, deċennji wara, l-aħħar superstiti fost il-kapijiet tal-istat tat-Tieni Gwerra Dinjija, kompla jeżerċita l-attribuzzjonijiet tiegħu mill-Palazz Elisabeta. Il-Palazz fuq Triq il-Vittorja kellu jerġa' jikseb l-isplendidu tiegħu biss wara l-gwerra, taħt ordni politika ġdida.

Diċembru 1989: il-palazz fin-nar tar-Rivoluzzjoni

Ħamsin sena wara, il-palazz kellu jerġa' jkun xhud ta' tidwir storiku ieħor. F'Diċembru 1989, filwaqt li Nicolae Ceaușescu kien qed jagħmel l-aħħar diskors tiegħu mill-balkun tal-Kumitat Ċentrali — il-binja minn quddiem —, il-folol kienu qed jgħajtu "'l isfel id-dittatur!", u l-palazz, maqbud bejn in-nirien, kien qed jaħraq. Fil-lejl tat-22–23 ta' Diċembru, il-binja ġiet avarata f'proporzjoni ta' madwar 80%, u aktar minn elf xogħol tal-arti ġew degradati jew distrutti; in-nar infirex mill-alas, u fuq il-ħitan tas-Sellum tal-Vojvodi baqgħu, bħala xhieda siekta, l-impronti tal-balal. Fl-istess jiem, minn quddiem, il-Bibjoteka Ċentrali Università "Carol I" kienet ukoll qed taħraq, b'aktar minn 500,000 ktieb maħruqa — telfa li mmarkat profondament il-memorja kulturali tal-belt. Il-ftuħ mill-ġdid tal-mużew, wara deċennju ta' restawr, mill-2000 'il quddiem, u l-ftuħ mill-ġdid tal-ispazji storiċi fl-2013 kienu, bil-mod tagħhom, att ta' reżiljenza demokratika: il-palazz, maħruq darbtejn fl-istorja tiegħu (1926 u 1989), jerġa' jitla' kull darba aktar sabiħ, kif jiġri mal-monumenti l-kbar tal-Ewropa li baqgħu ħajjin mill-gwerer.

Diċembru 2017: l-aħħar waqfien tar-Re Mihai

L-aħħar kapitlu rjali tal-palazz inkiteb f'Diċembru 2017, meta r-Re Mihai I — dak li, 73 sena qabel, kien ġie mġiegħel jabdika, fit-30 ta' Diċembru 1947, fl-età ta' 26 sena — reġa' lura, għall-aħħar darba, fis-Sala tat-Tron. Il-monarka, li miet fil-5 ta' Diċembru 2017 f'Aubonne, fl-Iżvizzera, fl-età ta' 96 sena, inġieb fil-pajjiż u ġie depożitat, bejn it-13 u s-16 ta' Diċembru, fis-Sala tat-Tron fuq Triq il-Vittorja — l-istess post fejn kien iddepożita l-ġurament fid-19-il sena, fl-1947. Għexieren ta' eluf ta' Rumeni qamu fil-filliera lejl u nhar biex iġibu l-aħħar omoġġju, u fil-funerali f'Curtea de Argeș ipparteċipaw rappreżentanti tal-familji rjali kollha tal-Ewropa — Windsor, Bourbon-Parma, Savoja, Hohenzollern u tal-knejjes rjali tal-Balkani — f'laqgħa li kellha l-proporzjonijiet ta' "laqgħa tal-familja" veru tal-kontinent, li tfakkar li anke wara l-abolizzjoni tal-monarkija, ir-Rumanija tibqa' parti integrali tal-istorja kbira dinastika Ewropea. Illum, il-binja hija użata mill-istat Rumen u tista' titqiegħed għad-dispożizzjoni tal-Familja Rjali — issa rrappreżentata minn Maċesta Tagħha Margareta, il-Kustodju tal-Kuruna — għal okkażjonijiet ċerimonjali, u s-sala Auditorium tospita kunċerti u avvenimenti kulturali li jkomplu t-tradizzjoni mużikali tal-post.

Gwida prattika għall-viżita u l-Esperjenza tat-turist tal-lum

Il-Palazz Irjali jinsab fuq Triq il-Vittorja nru 49–53, settur 1, fil-Pjazza tar-Rivoluzzjoni, fl-intersezzjoni ma' Triq Știrbei Vodă u fil-viċinat immedjat tal-Knisja Kretzulescu. L-iktar mod komdu ta' aċċess hija l-istazzjon tal-metro Università (linja M2). Il-Mużew Nazzjonali tal-Arti tar-Rumanija huwa miftuħ mill-Erbgħa sal-Ġimgħa bejn l-10:00 u t-18:00, u s-Sibt u l-Ħadd bejn l-11:00 u t-19:00, filwaqt li jkun magħluq it-Tnejn u t-Tlieta; l-aħħar aċċess isir siegħa qabel ma jagħlaq. Il-biljett sħiħ jiswa 32 lej, it-tariffi mnaqqsa huma ta' 16-il lej, u dawk għall-istudenti, l-istudenti u l-pensjonanti ta' 8 lej (skont il-grilja fis-seħħ fl-2026); il-biljetti jistgħu jixtruha fil-kaxxa tal-biljetti fil-Gallerija tal-Arti Ewropea jew online. Id-dħul huwa b'xejn fl-ewwel Erbgħa ta' kull xahar, kif ukoll fil-Jum Nazzjonali (1 ta' Diċembru) u fil-Jum tal-Kultura Nazzjonali (15 ta' Jannar). Il-fotografija hija permessa biss bit-telefon ċellulari — mingħajr trepied u mingħajr flash —, u għall-viżiti gwidati hija meħtieġa l-pprogrammar b'mill-inqas sebat ijiem qabel, fl-indirizz tal-email tas-sekretarjat tal-mużew. Biljett standard jinkludi l-aċċess kemm fil-galleriji permanenti kif ukoll fl-ispazji storiċi tal-eks palazz — is-Sala tat-Tron, is-Suffraġju Rjali u s-Sellum tal-Vojvodi — li jistgħu jiġu miżjura fil-programm normali; huwa rrakkomandat li jiġi allokat mill-inqas sagħtejn sa tliet sigħat għal viżita kompluta, u l-appassjonati tal-arti Ewropea jistgħu jqattgħu wkoll nofs ġurnata fost Tintoretto, El Greco, Rembrandt u Rubens. Huwa tajjeb li wieħed ikun jaf li ċerti galleriji — bħall-Gallerija tal-Arti Dekorattiva Ewropea — jistgħu jkunu temporanjament magħluqa għal xogħlijiet, hekk li l-verifika tal-programm fuq is-sit uffiċjali tal-mużew qabel il-viżita hija prekawzjoni għaqlija.

L-esperjenza tista' tiġi kompluta bil-gost lil hinn mill-ħitan tal-palazz. Quddiemu titla' l-istatwa ekwestra tar-re Carol I, imwieled mill-ġdid fl-2010 skont il-mudell ta' Meštrović, u ftit passi 'l bogħod jinsabu l-Ateneum Rumen — bil-freski tiegħu u s-Sala l-Kbira fejn kanta u ddirija George Enescu —, il-Palazz CEC, bil-faċċata tiegħu tal-ġebel u l-koppla tal-ħġieġ, il-Monasteru Stavropoleos, ġojjiela tal-istil Brâncovenu tal-1724, u l-Knisja Kretzulescu mis-seklu tmintax. Passeġġata fuq Triq il-Vittorja, fost il-kafetteriji u l-antikwarjati, lejn il-Palazz tat-Telefowns, il-Bank Nazzjonali u l-Pjazza Rumana, toffri l-kuntest urban ta' "Pariż ż-Żgħir" interbellum, u fil-Mużew tal-Kollezzjonijiet tal-Arti fuq Triq il-Vittorja nru 111 — fl-eks Palazz Romanit — il-kollezzjonijiet jistgħu jiġu kkompletati bid-donazzjonijiet ta' kollezzjonisti kbar Rumeni. Għal dawk li jixtiequ japprofondixxu wkoll id-dimensjoni mużikali tal-post, il-Mużew "George Enescu" u l-Mużew tal-Belt ta' Bukarest jinsabu wkoll fil-viċinat.

Il-Palazz Irjali jibqa', fil-fond, dak li dejjem kien għall-Ewropa: post fejn il-passat rjali ta' poplu jiltaqa' mal-wirt komuni tal-kontinent, fejn it-tron u l-kavalett jaqsmu l-istess spazju, u l-ġebel — maħruq, ibbumbardjat, imtaqqab bil-balal u rrestawrat b'reqqa — jibqa' jgħid l-istorja ta' nazzjon li sab, kull darba, it-triq tagħha lejn id-dawl. Għall-vjaġġatur Ewropew tal-lum, viżita hawnhekk hija aktar minn siegħa ta' mużew: hija laqgħa mal-istorja nnifisha, f'waħda mill-aktar verżjonijiet emozzjonanti tagħha.