Prislopklooster

Prislopklooster – een oord van spiritualiteit en geschiedenis in het hart van Hațeg

Geschiedenis en stichters

Het Prislopklooster, gelegen nabij het dorp Silvașu de Sus in het district Hunedoara, is een van de oudste monnikengemeenschappen in Transsylvanië. Hoewel de oorsprong ervan in nevelen gehuld blijft, wordt aangenomen dat het in de middeleeuwen is gesticht door Roemeense edelen uit Ciula. De eerste indirecte schriftelijke vermelding dateert uit 1360, maar de huidige kerk, een historisch monument (code HD-II-m-A-03447), stamt uit de 16e eeuw. In 1564 herbouwde prinses Zamfira, dochter van vorst Moise uit Walachije, het klooster "van de grond af", waardoor het van de ondergang werd gered. Als vrouw nam Zamfira het initiatief om een reeds bestaand klooster te herstellen en schonk het relikwieën en kostbaarheden, waarvan alleen een icoon de tand des tijds heeft doorstaan. Haar gebroken grafsteen wordt nog steeds bewaard binnen de kloostermuren.

In de 17e eeuw leefde hier de heilige Ioan van Prislop, een kluizenaar die zijn cel uithakte in een nabijgelegen grot, die later een bedevaartsoord werd. In dezelfde periode bood het klooster onderdak aan een kerkelijke school voor jongeren die priester wilden worden. In de 18e eeuw kwam Prislop onder de jurisdictie van de Grieks-katholieke Kerk en kreeg het een fresco, geschilderd door de kunstenaar Simion uit Pitești, waarvan slechts fragmenten bewaard zijn gebleven.

Confessionele veranderingen en opmerkelijke persoonlijkheden

Begin 20e eeuw coördineerde de Grieks-katholieke bisschop Demetriu Radu restauratiewerkzaamheden, en in 1911 blies de hiëromonnik Leon Manu, voormalig overste van het Russische klooster Maria-Pócs, het basiliaanse gemeenschapsleven nieuw leven in. In 1948, na het verbod op de Roemeense Verenigde Kerk, werd het klooster overgenomen door de Roemeens-Orthodoxe Kerk. Hier werd de monnik Arsenie Boca naartoe overgebracht, die later geestelijk leider werd van een gemeenschap van nonnen tot 1959, toen het communistische regime het klooster sloot. Zijn graf, gelegen op het kloosterkerkhof, is tegenwoordig een belangrijke pelgrimsbestemming.

Architectuur en toegankelijkheid

De kloosterkerk, gebouwd in traditionele Transsylvaanse stijl, bevat nog elementen van de oorspronkelijke 16e-eeuwse constructie, aangevuld met latere toevoegingen. In het interieur vallen de icoon van Zamfira en de fragmenten van de 18e-eeuwse fresco op. De grot van de heilige Ioan van Prislop, uitgehouwen in de nabijgelegen rots, is toegankelijk voor gelovigen.

Het klooster functioneert vandaag de dag als een gemeenschap van nonnen en herbergt ook het Monastieke Theologisch Seminarie "Sint-Catharina". De toegang verloopt via de DN66, over de provinciale weg die Silvașu de Sus verbindt met Hațeg. Openingstijden en entreeprijzen zijn ter plaatse verkrijgbaar.